Uchwała z dnia 27 stycznia

„Uchwała z dnia 27 stycznia 1792 roku jest dowodem, że ówcześnie
znajdowały się w sejmie siły zdolne do zdecydowanej i konsekwentnej polityki w duchu patriotycznym. Uchwała była wydarzeniem o dużym znaczeniu. Ostatecznie i radykalnie odcięła elementy zdradzieckie od ciała Rzeczypospolitej. Ocaliła kraj od największego niebezpieczeństwa, tzn. od realizacji nadziei Stanisława Augusta powrotu do Warszawy czołowych malkontentów i oddania najważniejszych stanowisk wojskowych w ręce ludzi, którzy w kilka miesięcy później niechybnie otworzyliby bez walki przed wojskami imperatorowej wolną drogę w głąb Rzeczypospolitej. Tym samym uchwała z dnia 27 stycznia umożliwiła czynną obronę dzieła 3 maja, tworząc warunki sprzyjające stawieniu zdecydowanego oporu zbrojnego przeciwko ingerencji zewnętrznej, a w konsekwencji odległe jeszcze, ale nie mniej realne przesłanki przeprowadzenia w przyszłości poważnych i realnych rokowań z dworem petersburskim. Wykorzystanie tych szans zależało jednakże już nie od ludzi, którzy w dniu 27 stycznia w sali obrad sejmu na Zamku warszawskim odważnie spełnili swój patriotyczny obowiązek.
IX. Ostrzeżenie z Petersburga i spokój Stanisława Augusta“(10)